Venus Diary Blog

 

สำหรับใครที่อยากดูซับละครเรื่องRisou no musuko ที่ยามะจังแสดงเป็นตัวหลัก ติดตามได้ที่เว็บนี้เลยนะจ้ะ >> http://allaboutheysayjump.blogspot.com/

 

 

 

 

จั่วหัวข้อไว้ เพราะละครเรื่องนี้ สูบพลังชีวิตอย่างร้ายกาจ=_=

 

วันนี้ขอระบายระหว่างรอโปรแกรมมันฝังซับ

 

บัดนี้มันก็ยังไม่เสร็จ ฝังซับอยู่ ขึ้นว่าเสร็จแล้วแต่มันค้างอยู่ที่100%นานมาก ไม่รู้เป็นไรอีกหรือเปล่า=_=

 

เซ็ง

=_=

 

วันนี้ได้นอนแค่สี่ชั่วโมงเองแง ToT

 

เมื่อคืนลำบากตรากตรำ นั่งหลังขดหลังแข็งช่วยกันแปลกับฝ้ายจนถึงตีห้า ฝ้ายก็ไปนอนก่อนแล้วเราก็นั่งฝังซับแล้วก็แปลต่อ ทีนี้ก่อนหน้าเราก็นั่งฝังโลโก้ไง =_= ฝังตั้งแต่ห้าทุ่มถึงตีสามกว่าจะเสร็จ แล้วปรากฎ ไฟล์มันมีทั้งหมด52นาที แต่ปรากฎว่ามันมาแค่30กว่านาที

 

เอาแล้วไง=_= โปรแกรมแม่งเป็นไรอีกT^T;; ทุกอย่างที่รอคอยมา แม่งโคตรจะไม่มีความหมายToT

 

ด้วยความที่ความอดทนสูงมาก ก็ฝังมันอีกรอบ รอจนมันเสร็จประมาณตีห้า ก่อนที่ฝ้ายจะไปนอน ปรากฎ แม่งมาไฟล์เท่าเดิมอีก

 

เหมือนคนเป็นบ้าอ่ะ T^T;;

 

ไม่รู้อะไรทำให้อดทน ไปรีเซ็ตหาโปรแกรมโหลดใหม่ แล้วก็ฝังโลโก้อีกครั้งก็ไม่รู้ ToT รู้แต่งงเหมือนกันว่าทำไมตัวเองถึงอดหลับอดนอนจนถึงเก้าโมงทำอะไรแบบนี้

 

แล้วแบบ ช่วงนี้เค้าไม่สบายหนักมากๆเลย ตั้งแต่เค้าเกิดมา เค้าไม่สบายก็จริง แต่ไม่เคยเป็นแบบพวกหน้ามืด หายใจไม่ออกอะไรแบบนี้ อย่างมาก็เป็นแค่พวกหวัด ไอ ไข้ แค่นั้นเอง

 

ตอนที่ไปทำฟันที่ร้านหมอ วันเสาร์ที่ผ่านมาขนสวิตเกิร์ลตอนสามไปให้เซนเซช่วย แล้วก็มาทำฟันต่อ แต่วันนั้นก็รู้สึกว่าตัวเองตัวรุมๆเหมือนไม่สบาย ตอนที่นั่งรถเมล์มาทำฟันก็ไม่ได้อะไร พอยืนกดจะลงป้ายเท่านั้นแหละ คือตอนนั้นมันจะถึงป้ายแล้วก็เลยไปยืนรอ ปรากฎว่า มันมีรถเก๋งคันนึงมาขวางทางพอดี รถเมล์มันก็ไม่จอดป้ายด้วยถ้าไม่ตรงป้าย

 

แล้วคือตอนนั้นร่างกายเค้าแบบไม่ไหวแล้ววว ToT หายใจไม่ออก แล้วบ่าเราสองข้าง ข้างขวาสะพายกระเป๋าที่ใส่ลำโพง สมุดเขียนญี่ปุ่น ข้างขวาสะพายคอมฯ มันแบบหนักโคตรๆอ่ะ

 

แล้วตอนนั้นอ่ะ แค่ช่วงเวลาแปปเดียวเองนะ แต่เหมือนจะตายให้ได้เลย เค้ารีบกลับไปนั่งที่เค้าเองแล้วก็ค่อยรู้สึกดีขึ้น แค่ไม่กี่วินาทีรถเมล์ก็มาจอดป้าย ตอนก่อนที่เค้าจะกลับไปนั่งที่ รอบตัวเค้ามืดไปหมดเลย แล้วพอจะลงจากรถเมล์ ขามันก็สั่นไปหมด สุดท้ายเค้าก็ไปนั่งหน้าซีดอยู่กับพื้นที่หน้าเซเว่น

 

จะอ้วกด้วย เหนื่อยแบบ เหนื่อยมากๆอ่ะ จะร้องไห้เลยตอนนั้น

 

คนก็มองกันเต็มเลย เราก็นั่งอยู่แบบนั้นสักพักก็เดินไปซื้อนํ้าในเซเว่น คุณลุงก็ถามว่าเป็นอะไรหรือเปล่า เราก็บอกหน้ามืดนิดหน่อย แล้วก็นั่งพักอยู่แบบนั้นสักพัก

 

ตอนแรกกะจะตัดใจโทรให้พ่อมารับ แต่ก็ตัดสินใจ ไหนๆก็มาถึงนี่แล้ว ก็ไปทำฟันเลยแล้วกัน ก็เลยไปทำฟัน ตอนที่ยื่นบัตรให้พนักงานนะมือแบบสั่นมาก โฮกเหมือนเจ้าเข้า มานั่งเหมือนคนหมดเรี่ยวแรงตรงเก้าอี้

 

สุดท้ายก็โทรให้พ่อมารับกลับบ้าน เพราะกลับบ้านไม่ไหวจริงๆ

 

ป่วยครั้งไหนไม่เคยถึงกับเดินไม่ไหวเหมือนตอนนี้จริงๆ

 

แล้วพอกลับมาบ้านก็น็อคเลย พ่อทำข้าวต้มให้เสร็จก็นอนทันที ตื่นอีกทีเกือบแปดโมงเช้า อย่างแรกที่ทำคือไปล้างหน้าแปรงฟันแล้วก็มาดูละครเรื่องลูกชายตอนที่2 =.= เพราะต้องทำซับต่อ

 

คือในหัวมันคิดถึงแต่เรื่องบ้านAll About HSJที่ทำอยู่เท่านั้นแหละไม่ได้คิดเรื่องอื่นเลย ในฝันบางทียังคิดเลย ตรงนี้เราแปลถูกมั้ยวะ-.- จะมีคนมาด่ามาว่าเราว่าเราแปลไม่ได้เรื่องมั้ยเนี่ย กังวลไปต่างๆนาๆ

 

สุดท้าย ตอนนี้ ละครเรื่องลูกชายในอุดมคติ ตอนที่1 ซับละครก็เสร็จเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงฝังซับอยู่  ซึ่งการฝังตัวซับแปลนั้น แม่งใช้เวลานานมากกว่าฝังโลโก้อีก

 

โอ้ยชีวิต

 

แต่ที่สุดก็คือ ฝ้ายนี่แหละ ฝ้ายอดนอนมาสองวัน สำหรับเราที่ไม่ได้ออกไปเรียนที่ไหน นอนดึกแค่ไหน เหนื่อยแค่ไหนก็ไม่ต้องออกไปไหน อยู่แต่ในบ้าน แต่ฝ้ายอ่ะ ต้องไปเรียน ต้องไปทำงาน ทำการบ้าน มีสอบอีก แถมเรียนหนักแล้วก็ยากมากด้วย เหนื่อยกว่าเราหลายเท่า แล้วไม่ได้พักผ่อนอีก

 

สุดยอดจริงๆ..

 

เรารู้สึกดีใจมากๆ ที่เรามีเพื่อนร่วมงานที่ทุ่มเททำทุกอย่างเพื่อบ้านขนาดนี้ ทั้งตอนนี้ก็มี มิน,เอ๋,ฝ้าย แล้วก็น้องเมย์

 

ขอแค่ทุกคนตั้งใจและรักบ้านจริงๆ เราก็มีความสุขแล้ว

 

เราน่ะ จะเหนื่อยจะลำบากแค่ไหนก็ไม่เป็นไรหรอก.. ขอแค่คนที่เข้ามาได้รับความสุขกลับไปก็พอแล้ว

 

ตอนนี้ สิ่งที่เรากลัวที่สุดได้เกิดขึ้นแล้ว และเราก็ไม่รู้ว่าคนๆนั้นคิดอะไรกันแน่กับสิ่งที่เค้ากำลังทำอยู่ แต่สิ่งที่เราอยากจะบอกกับเค้าก็คือ.. เราทำมาได้ถึงตรงนี้แล้ว เราก็ไม่ยอมแพ้เหมือนกัน สู้สุดชีวิต สุดกำลัง สุดสมองที่มีอยู่จริงๆ!!

 

 อาจจะเป็นไปไม่ได้ที่บ้านAll About Hey!Say!JUMP จะมีคนเข้ามาเยอะๆ แต่เราก็หวังว่ามันจะมีวันนั้น เพื่อจะไปให้ถึงวันที่ทุกๆคนรักบ้านแห่งนี้ เหมือนกับที่เรารัก เราจะพยายามทำทุกอย่างอย่างสุดความสามารถ ให้คนที่เคยด่า เคยว่า เคยพูดว่าบ้านเราไม่มีค่าพอให้ตาม ได้รู้ว่า เราก็พยายามทำให้บ้านแห่งนี้มีค่าสำหรับคนที่เข้ามาเหมือนกัน

 

สิ่งที่เราทำไป เราอาจจะไม่ได้อะไรก็จริง แต่สิ่งที่เราได้ก็คือ เราได้ความรู้ และแน่นอนว่าเราสร้างความสุขให้กับคนที่เข้ามาได้

 

แค่นั้นก็พอแล้ว..

 

 

แล้วละครเรื่องนี้ บอกตามตรงคือแม่งโคตรยาก

 

บางทีมันก็รู้สึกจี้ดนะ ที่บางคนมาบอก ฟังพอรู้เรื่อง เค้าก็ไม่ได้บอกอะไร แต่เค้าก็ฟังรู้เรื่องเหมือนกัน รู้แค่คร่าวๆเองนะ เพราะสำนวนเรื่องนี้มันเยอะมากๆ มั่นใจว่าหลายอย่างหลายๆคนไม่รู้ เพราะเราก็ไม่รู้ด้วยเหมือนกัน ToT

 

เมื่อคืนนี้ ราวๆห้าทุ่ม ตอนนั้นเค้ากับฝ้าย เครียดมากถึงจุดสูงสุด แปลไม่ได้หลายจุดมาก หัวจะแตก เอาไงดีฟะกับตอนนี้ เอาไงดี แม่งยากมาก โอ้ย มันคืออะไรหาความหมายยังไงก็หาไม่เจอ

 

ตอนสองทุ่มเราก็โทรไปหาเซนเซบอกว่า เซนเซช่วยตรวจเมล์ด้วยนะคะ ขอบคุณมากค่ะ เซนเซบอกเห็นเมล์แล้ว เดี๋ยวขอดูละครเรื่องrisou no musuko ตอนสองก่อนเดี๋ยวจะตอบไปนะ

 

เราก็โอเค แล้วเซนเซใช้เวลาในการตอบเมล์จดหมายกลับมา..

 

หนึ่งชั่วโมงต่ออันนึง คือเราส่งไปทั้งหมด สามฉบับ

 

แล้วคือแทบจะสะกดจิตกับhotmailเลย โอม เซนเซจงตอบ

 

แล้วตอนนั้น มันมีสำนวนนึง คือมันยากมาก จนคิดอะไรไม่ออกจริงๆ แล้วตอนนั้นไม่ไหวจริงๆก็คิดว่าเซนเซคงไม่ตอบกลับมาแล้ว ปรากฎตอบกลับมา T^T!!

 

โอ้ยยยยยยย จะร้องไห้อ่ะตอนนั้น โคตรซาบซึ้ง ToT

 

อยากจะกระโดดกอดเซนเซมากๆ ฮ่าๆๆ

 

ขอบคุณมากๆเลยนะคะเซนเซที่ช่วยเหลือหนูมาตลอดเลยT^T ดีใจมากจริงๆค่ะที่ได้เรียนกับเซนเซ

 

 

เอาล่ะ ดราม่ามาซะยาวเลย ฮ่าๆๆ

 

ได้อั่งเปามาจากคุณย่า ด้วย เย้!!

 

 

 

แล้วก็วันนี้พ่อซื้อสร้อยคอมาฝากสามเส้น ได้ลดราคาอีกแล้ว เย้

 

 

 

แงไฟล์ยังฝังไม่เสร็จเลย ง่วงนอนมากเลยง่า